پستو

باز آرد گر سحر خورشید را


	من با توام من با تو ام ای رفیق ! با تو همراه تو پیش می نهم گام در شادی تو شریک هستم بر جام می تو می زنم جام من با تو ام ای رفیق ! با تو دیری ست که با تو عهد بستم همگام تو ام ،‌ بکش به راهم همپای تو ام ، بگیر دستم پیوند گذشته های پر رنج اینسان به توام نموده نزدیک هم بند تو بوده ام زمانی در یک قفس سیاه و تاریک رنجی که تو برده ای ز غولان بر چهر من است نقش بسته زخمی که تو خورده ای ز دیوان بنگر که به قلب من نشسته تو یک نفری ... نه !‌ بیشماری هر سو که نظر کنم ، تو هستی یک جمع به هم گرفته پیوند یک جبهه ی سخت بی شکستی زردی ؟ نه !‌ سفید ؟ نه !‌ سیه ، نه بالاتری از نژاد و از رنگ تو هر کسی و ز هر کجایی من با تو ، تو با منی هماهنگ \|+\| نوشته شده توسط امید در چهارشنبه سی و یکم تیر 1388 \|


	نام من دیر زمانی است مرا به نام خود نخوانده ای مرا بخوان ای عشق مرا عشق بخوان تا اجابت کند عشق مرا تا من ، تو را نوش کنم تا من عشق شوم مرا به نام خود بخوان! \|+\| نوشته شده توسط امید در شنبه بیستم تیر 1388 \|


	دیدار اولین بار که دیدمت .......برف می بارید و پدیدار شد مقابل ما بهشت! \|+\| نوشته شده توسط امید در شنبه بیستم تیر 1388 \|